Grootste fietsenstalling is step back

Elco van der Meer · augustus 19, 2019 · Opinie · 0 comments

Groot nieuws! ‘De grootste fietsenstalling ter wereld’ is vandaag geopend. Het wereldwonder bevindt zich onder het Centraal Station van Utrecht. Met veel bombarie en koddig ‘droogfietsende’ hoogwaardigheidsbekleders wordt het megalomane ding aan de pers gepresenteerd. Niet minder dan 12.500 (twaalfduizendvijfhonderd!) plekken bieden ruimte aan evenzoveel stalen rossen. Drie verdiepingen, uitgesmeerd over gigantisch veel verspilde en niet te vergeten knetterdure vierkante meters. Het is bittere noodzaak, omdat onze overheid niet vooruit wil.

Ho, wacht eens? Mensen stimuleren om de fiets te pakken is toch júist heel vooruitstrevend? Dat valt te betwisten. De gedachte klopt wel. Een fiets rijdt immers goedkoop, is door nagenoeg iedereen te besturen en veroorzaakt zo goed als geen fijnstofuitstoot. De maar? Het probleem wordt letterlijk behoorlijk groot wanneer men het apparaat niet gebruikt.

Onhandig rotding

Wanneer je hem ergens wilt parkeren wordt een fiets, jawel, een onhandig rotding. Zo’n rijdend dranghek neemt best wat ruimte in, is niet erg stabiel en staat vooral vaak in de weg. Daarbij zijn er zoveel van, bijna 23 miljoen, dat handhaving op foutparkeren enorm moeilijk is. Daarom maakt Utrecht het fietsers nu extra gemakkelijk, met deze geweldige fietsenstalling. Toch?

Twee fietsen?!

Staatssecretaris Stientje van Veldhoven, van Verkeer en Waterstaat, benoemt het probleem zonder dit waarschijnlijk te willen doen. Tegen het Algemeen Dagblad zegt ze het volgende: “Mijn echtgenoot heeft nu twee fietsen op verschillende stations staan. En hij is niet de enige die twee stallingsplekken inneemt. Als iemand anders die fiets nou gedurende de dag gebruikt terwijl mijn man op zijn werk is en ‘m daarna weer netjes terugzet, dan scheelt dat heel veel capaciteit. We moeten nadenken over zulke innovaties!”


Ik wil mevrouw Van Veldhoven niet uit haar droom helpen, maar in grote steden is de fiets al een circulair goed.

Innovaties!

Het hoge woord is eruit, er moet geïnnoveerd worden! We moeten onze fietsen met anderen gaan delen en erop hopen dat de lener onze fiets weer braaf terugzet. Ik wil mevrouw Van Veldhoven niet uit haar droom helpen, maar in grote steden is de fiets al een circulair goed. Alleen dat terugzetten, daar schort het in de praktijk nog weleens aan. Maar goed, mevrouw Van Veldhoven, ik ben de kwaadste niet. Er is namelijk een mogelijke oplossing. Een echte innovatie, die door de overheid tot nu toe keihard wordt gestuit. Ons politieapparaat neemt ‘m zelfs triomfantelijk in beslag.

#stekkerstep

Die echte, verboden innovatie is de elektrische vouwstep die ik graag stekkerstep noem. Gewoon, omdat het zo lekker bekt. Werd de oorspronkelijke, niet-elektrische vouwstep nog (door een Nederlandse ondernemer) bedacht voor zakenlieden, al snel adopteerden kinderen het product als speelgoed. Nu elektromotoren en batterijen zo klein worden dat ze in een stepje passen sluit het apparaat eindelijk aan bij zijn oorspronkelijke ontwerpdoel.

Uit de ruimte

Opladen kan op kantoor – uit de openbare ruimte

Stekkerstepjes brengen hun eigenaars namelijk behoorlijk snel en vrijwel moeiteloos op de plaats van bestemming. Thuis laad je het ding op, gewoon binnen. Ruimte neemt hij toch amper in. Snel zoef je naar waar je zijn moet, voor Utrechters bijvoorbeeld het hoofdstation. In de bus of trein past zo’n stepje keurig onder de stoel. Iets waar bezitters van zo’n logge vouwfiets alleen van kunnen dromen. Op kantoor aangekomen schuif je het kleinood onder je bureau, al dan niet aan de oplader. Kortom: wordt het apparaat niet gebruikt, dan is het uit de openbare ruimte.

Oplossing voor alles?

Is de elektrische step dan de oplossing voor ons fietsenprobleem? Dat zou wel erg gemakkelijk zijn, maar zo’n vaart gaat het niet lopen. Elektrische stepjes kosten al snel een paar honderd euro, een circulair verkregen fiets is er al vanaf een tientje. Ook hebben de steps meer onderhoud nodig en vereist erop rijden iets meer concentratie van de bestuurder. Voor afstanden van veel meer dan twee kilometer zijn de meeste exemplaren niet bedoeld en ze rijden fijner op beton en asfalt dan op klinkers en schelpenpaden.

En nee, helemaal veilig zijn elektrische steps niet. Net als fietsen, brom- en snorscooters. Die zouden waarschijnlijk ook verboden worden als men ze nu zou uitvinden.

Legaliseer dat ding!

Honderd procent veilig ga je geen enkel vervoermiddel krijgen, dus laat dat laatste argument geen bezwaar zijn. Kortom, zorg ervoor dat deze steps heel snel legaal worden, net als in de meeste andere landen. Dat stimuleert de innovatie en zorgt ervoor dat er meer fabrikanten degelijke, veilige stekkerstepjes kunnen produceren.

Wereld veroveren

Misschien kunnen wij, Nederlanders, eindelijk weer eens de wereld veroveren. Wim Ouboter is daarmee begonnen. Met zijn bedrijf Micro maakt hij, in Zwitserland, waarschijnlijk de beste en meest doordachte steps ter wereld. Wellicht treden Batavus en Gazelle op termijn in zijn voetsporen. Dan snijdt het mes aan alle kanten.

Elco van der Meer

Elco heeft, naast een Peugeot 306 Cabriolet en 406 Coupé uit 1998, ook een Peugeot Micro e-Kick. Een elektrische step met stepondersteuning.